Post Sinema: 21. Yüzyılda Görsel-İşitsel Kültür

İçerik

Dersin Amacı

Ortaya çıkışı otomobil ve havacılık sektörleri gibi 20. yüzyılın sonuna denk gelen ve içine doğduğu endüstrileşmiş toplumların görsel kültürünü belirleyen sinemanın fotoğrafik araç ve kolektif gösterim kimliğini yitirmesi “sinemanın ölümü” tartışmalarını da alevlendirmiştir. “Post Sinema: 21. Yüzyılda Görsel-İşitsel Kültür” dersi; bir yandan “çöktüğü” iddia edilen sinemanın, müzelerde gösterimler, bilgisayar tarafından manipüle edilen görüntüler ve özellikle de kişisel üretimlerle hayatın çok daha geniş bir alanına yayıldığı post sinematik medya rejiminde ne ifade ettiğini anlama arzusundan yola çıkmaktadır. Üretici ve izleyici arasındaki rol dağılımının ciddi bir biçimde sarsıldığı, ekranların sınır ve işlevlerinin yeniden tanımlandığı karmaşık bir sosyoekonomik ilişkiler bütününde tarihsel, teknolojik, kültürel, politik ve ekonomik anlamda sinema nedir, nasıl tanımlanabilir? TikTok’un içeriğe üretim bağlamında hiç yatırım yapmadan toplam video izlenme süresi açısından Netflix’i geçtiği günümüzde sinemanın konumu ve işlevi nasıl değişmiştir? Platon’un mağara duvarından dijital platformlara farklı ekranları ve “ekransızlık” ihtimallerini konu edinerek alana dair kültürel, ekonomik ve teknolojik gelişmeleri güncel film ve medya çalışmaları literatürü ışığında kapsamlı bir biçimde tartışmaya açacak ders, kesintileri vurguladığı kadar devamlılıkları da görmeyi sağlayan medya arkeolojisinden de faydalanacaktır.

Dersin İçeriği

1. Dersin, temel kavram ve okumaların tanıtımı
2. Medium nedir?
3. Remediation kuramı: Kesinti ve devamlılıklar
4. Medya arkeolojisi
5. Ekranlar, ekran bağlantılı araçlar (kumanda, klavye, fare) ve zamansallık
6. Deneyimin “mekânsızlaşması”
7. ARA
8. Amatör görüntü üretimi
9. Taşınabilir ekranlar ve performans olarak izleme
10. Dokunmatik ekranlar ve beden teknikleri
11. Dijital sinema
12. Yeni sinema/ekran politikaları
13. Pandemi medyası
14. Ekran nostaljisine doğru

Dersin Öğrenme Çıktıları

- Görsel-işitsel kültürde meydana gelen dönüşümleri ekran teknolojileri üzerinden okur ve beden/teknoloji ilişkisine dair geniş bir kavrayışa erişir.
- Görsel-işitsel içeriğin yalnızca kendisiyle değil dolayımıyla da ilgilenir.
- Medya arkeolojisini kullanarak geçmiş ile dijital medya arasında ilişki kurar, sadece kesintileri değil devamlılıkları da görür.
- İzleyici ve kullanıcı pratikleri gibi sürekli dönüşen bir alanda güncel literatüre ve son tartışmalara hâkim olur.

Öğretim Yöntemleri

Katılımcı konferans

Kaynaklar

Casetti, F. (2015). The Lumière Galaxy. New York: Columbia University Press.

Christie, I. (2012). Audiences. Defining and Researching Screen Entertainment Reception. Amsterdam University Press.

Denson, S. & Leyda, J. (eds.) (2015). Post-Cinema: Theorizing 21st Century Film. Sussex: Reframe Books.

Everett, A. (2003). Digitextuality and Click Theory: Theses on Convergence Media in Digital Age. In A. Everett, & J. Caldwell (éd), New Media: Theories and Pratices of Digitextuality (p. 3-28). London, New York: Routledge.

Friedberg, A. (2006). The Virtual Window. From Alberti to Microsoft. The MIT Press.

Friedberg, A. (1993). Window shopping. Cinema and the postmodern. Los Angeles: Oxford : University of California Press.

Hagener, M., Hediger, V. & Strohmaier, A. (2016). The State of Post-Cinema. Tracing the Moving Image in the Age of Digital Dissemination. London: Palgrave Macmillan.

Gunning, T. (1997). From the Kaleidoscope to the X-Ray: Urban Spectatorship, Poe, Benjamin, and Traffic in Souls (1913) . Wide Angle, 19.4 , p. 25-61.

Hudson, D., & Zimmerman, P. (2009). Cinephilia, technophilia and collaborate remix zones. Screen, 50 (1) , p. 135-146.

Klinger, B. (2006). Beyond The Multiplex. Cinema, New technologies and the Home. University of California Press.

Kuhn, A. (2009). Screen and screen theorizing today. Screen, 50 (1) , p. 1-12.

Lessig, L. (2008). Remix. Making art and commerce thrive in the hybrid economy. London: Bloomsbury Academic.

Parente, A., & De Carvalho, V. (2008). Cinema as dispositif: Between Cinema and Contemporary Art. Cinémas: revue d'études cinématographiques, 19 (1) , p. 37-55.

Parikka, J. (2017). Medya Arkeolojisi Nedir? İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Srinivas, L. (2002). The active audience: spectatorship, social relations and the experience of cinema in India . Media Culture Society, No. 24 , p. 155-173.

Verhoeff, N. (2012). Mobile Screens. The Visual Regime of Navigation. Amsterdam University Press.

Werning, S. (2016). The home screen as an anchor point for mobile media use: Technologies, practices, identities. Necsus, Home Issue.

White, M. (2006). The Body and the Screen. Theories of Internet Spectatorship. The MIT Press.

Konu Başlıkları

Değerlendirme Sistemi

Yeterlilik İlişkisi

AKTS - İş Yükü Tablosu